23. Kremacje i dalsze materiały spalane zawierające chrom

Niemiecki Federalny Urząd Środowiska (UBA) badał w 2019 roku z powodu ograniczeń prawnych 25 popiołów modelowych ze spalań pustych trumien w pięciu piecach kremacyjnych. Wszystkie zawierały Cr(VI). Przy ekstrakcji 0,01 M CaCl₂, popiół/roztwór 1:50, do roztworu przeszło średnio 17 % chromu ogólnego; chrom rozpuszczony występował w całości jako Cr(VI). Raport opisuje wnoszenie chromu wynikające z procesu oraz ryzyko dla gleby i wód gruntowych. Wapń występuje w istotnej części jako fosforan wapnia; wapń ogólny nie jest dowodem wolnego CaO. [44]

Emisje spalin, pozostający popiół i późniejsze uwalnianie z urny są odrębnymi drogami narażenia, odpowiednio drogami środowiskowymi. Współczynnik emisji nie opisuje stężenia w popiele; badanie eluatu nie opisuje obciążenia powietrza oddechowego. Związek techniczny jest jednak tym samym powodem badania: źródło chromu, dostępne reakcyjnie składniki zasadowe, przebieg temperatury i czasu oraz atmosferę procesu należy ujmować łącznie. To, jaka konkretna faza chromianowa powstaje, wyjaśnia odpowiednia analityka specjacyjna i fazowa.

Dowód z Porto 10216/21130 należy do pracy Ferreiry, Almeidy i Pinto (1999): Influence of temperature and holding time on hexavalent chromium formation during leather combustion. Badano resztki skóry. Według streszczenia wydawniczego Cr(VI) przed spalaniem wynosił poniżej 5 mg/kg; w popiołach powstawały istotne ilości zależne od temperatury i czasu przetrzymania. Źródło uzupełnia termiczną przemianę Cr(III) w Cr(VI) przy materiale spalanym zawierającym chrom. Przeanalizowano streszczenie; badanie nie dotyczy kremacji ludzkich. [45]