12. Znaczenie dla tkanin ze szkła E, krzemianu wapnia, wełny mineralnej i aerogelowych systemów izolacyjnych

Oznaczenie klasy wyrobów nie mówi nic o nieszkodliwości chemicznej pojedynczego wyrobu. Rozstrzygające są faktycznie zastosowane surowce, włókna, nośniki, lepiszcza i wypełniacze.

Jeżeli tkaniny ze szkła E, wyroby z krzemianu wapnia, wyroby z wełny mineralnej lub systemy izolacyjne na bazie aerogelu zawierają dowodnie udziały tlenków zasadowych, w szczególności udziały wapnia i (lub) sodu, to przy stosowaniu na gorących elementach ze stali stopowej z chromem należy je oceniać jako wskazanie na niedające się wykluczyć ryzyko powstawania chromianów. Dostępność reakcyjna, temperatura, czas i tlen określają konkretne nasilenie. Wynikające z materiału podejrzenie należy uwzględnić w ocenie ryzyka niezależnie od uprzedniego pozytywnego testu szybkiego. [19]

Dotyczy to także wyrobów na bazie aerogelu. Rdzeń aerogelowy nie zmienia oceny, jeżeli wprowadzony na rynek system całościowy zawiera na przykład nośniki z włókna szklanego, tkaniny, spoiwa, wypełniacze lub powłoki z udziałami tlenków zasadowych. Rozstrzygający jest skład konkretnego wyrobu izolacyjnego w przewidzianym systemie zastosowania, a nie jego nazwa reklamowa.

Cel badania: trwałość materiału czy powstawanie substancji niebezpiecznych?

Superwool Technical Manual firmy Morgan zawiera własne Contamination / Pollution Study. Proszek chromu wprowadzono między maty izolacyjne; po sześciu godzinach w temperaturach 1000, 1100 i 1150 °C oceniano sproszkowanie, stopienie, przebarwienie i widoczne oznaki reakcji. Wiersz dotyczący chromu wykazany jest dla czterech badanych wyrobów włóknistych jako bez zaobserwowanej reakcji, w tym dla włókien krzemianowo-wapniowych oraz krzemianowych wapniowo-magnezowych. Oznaczenia Cr(VI) z granicą wykrywalności nie opisano. [27]

Konsekwencja merytoryczna leży w celu badania: włókno zewnętrznie trwałe może nieść niewielką ilość niebezpiecznego produktu reakcji. Opisany wynik nie odpowiada zatem na pytanie o powstawanie chromianów. Również temperatura i czas trwania różnią się znacznie od długotrwałych doświadczeń Sayano przy 500 i 600 °C. [11, 27]

Podręcznik reklamuje jednocześnie brak klasyfikacji jako substancja niebezpieczna oraz odpad nieniebezpieczny. Takie stwierdzenia dotyczące chemii włókna nie zastępują oceny systemu izolacyjnego zanieczyszczonego po użytkowaniu. Chodzi o publiczny dokument koncernu z odniesieniem do prawa europejskiego. Pewnej daty pierwszej publikacji nie da się ustalić z przebadanego wyciągu. [27]