18. Przepisy w porównaniu: jedna miara, pięć ujęć

Dla wszystkich państw członkowskich nadrzędnie obowiązuje dyrektywa 2004/37/WE w brzmieniu obowiązującym. Od 17 stycznia 2025 roku ustala ona wiążącą wartość graniczną 0,005 mg/m³ dla związków chromu(VI); przedtem obowiązywało 0,010 mg/m³, a przy spawaniu i cięciu plazmowym 0,025 mg/m³. [86]

Miarę dla omawianego tu zagadnienia wyznaczają Niemcy. GefStoffV i TRGS 561 są jedynymi z tych przepisów, które wyraźnie omawiają powstawanie związków chromu(VI) na gorących elementach ze stali stopowej z chromem i wyprowadzają z tego reżim ochronny, nie wymagając uprzedniego pomiaru. Dla związków chromu(VI) nie ma stężenia akceptowalnego; TRGS 561 przyjmuje jako miarę oceny 0,001 mg/m³ we frakcji wdychalnej, co odpowiada jednocześnie stężeniu tolerowanemu według TRGS 910. [87]

Pozostałe przepisy można czytać jako odbicie tej miary.

Wartości liczbowe rozchodzą się o czynnik 10. Wszystkie odnoszą się do zawartości chromu, żadna do konkretnego związku. Odstęp jest jednak mniejszy, niż się wydaje: Zjednoczone Królestwo ma wprawdzie wartość najwyższą, wymaga jednak dla substancji rakotwórczych zgodnie z COSHH Regulations jednocześnie minimalizacji do poziomu rozsądnie wykonalnego, tak że wartość graniczna nie opisuje tam dopuszczalnego poziomu pracy. Arkusz informacyjny INDG346 tej samej instytucji nadal podaje wartość 0,05 mg/m³, która obowiązywała do 17 stycznia 2020 r. [88].

Stężenie w powietrzu opisuje przy tym tylko jedną z dwóch dróg narażenia. Pyły zawierające chrom(VI) nie rozkładają się w obszarze pracy równomiernie, a przy pracach na izolowanych gorących elementach narażenie przez skórę może być oceniane wyżej niż narażenie przez drogi oddechowe. Obie drogi należy oceniać oddzielnie. Przepis amerykański nakazuje odzież ochronną, obszary przebierania i mycia oraz zakaz zdmuchiwania sprężonym powietrzem; przepisy niemieckie prowadzą związki chromu(VI) jako wchłaniane przez skórę i wymagają odpowiednich środków według TRGS 401.

W przypadku popiołów ze spalania obowiązuje to samo. Także tam zagrożenie przez drogi oddechowe i przez skórę należy oceniać oddzielnie, a szczególną wagę ma zapobieganie przenoszeniu z obszaru zanieczyszczonego, które dotyczy jednocześnie ochrony pracy i ochrony środowiska.

Prawo zamówień publicznych: amerykańska klauzula DFARS 252.223-7008

Obok ochrony pracy w Stanach Zjednoczonych obowiązuje prawo zamówień publicznych. Klauzula DFARS 252.223-7008 „Prohibition of Hexavalent Chromium” obowiązuje od 5 maja 2011 roku i jest zgodnie z DFARS 223.7306 włączana do umów Departamentu Obrony; ostatnia zmiana pochodzi z 25 kwietnia 2024 roku. Podstawą jest memorandum „Minimizing the Use of Hexavalent Chromium” Under Secretary of Defense for Acquisition, Technology and Logistics z 8 kwietnia 2009 roku. [89, 90]

Zabroniona jest dostawa przedmiotu lub wyrobu budowlanego, który zawiera chrom(VI) „in a concentration greater than 0.1 percent by weight in any homogenous material”, a także dostawa przedmiotów, przy których chrom(VI) musiałby być w późniejszych fazach utrzymania usuwany albo nakładany na nowo. Za materiał jednorodny uznaje się zgodnie z definicją z ustępu (a) materiał, którego nie da się rozdzielić mechanicznie i który ma jednolity skład w całej masie; powłoki powierzchniowe liczą się wyraźnie jako odrębny materiał jednorodny. Wyjątek z ustępu (b)(2) obejmuje „hexavalent chromium produced as a by-product of manufacturing processes”. Ustęp (d) zobowiązuje do przekazania klauzuli wszystkim podwykonawcom w zakresie dostaw, usług konserwacji i napraw oraz wyrobów budowlanych. [89]

Dla izolowanych gorących elementów wynikają z tego trzy punkty. Masą odniesienia dla 0,1 procent jest materiał jednorodny, tak że cienka warstwa osadu lub powłoki zawierająca chromiany liczona jest względem masy tej warstwy, a nie względem masy podzespołu. Wyjątek sformułowano dla procesów wytwarzania i według jego brzmienia nie obejmuje on chromianu, który powstaje dopiero w czasie eksploatacji. Obowiązek przekazania rozciąga klauzulę na usługi konserwacji i napraw. To, czy izolacja zawierająca wapń na gorącym elemencie ze stali stopowej z chromem, która przy każdym remoncie wymaga usunięcia chromianu, podpada pod drugi wariant zakazu, jest kwestią wykładni, na którą brzmienie przepisu pozwala.